Δευτέρα, Μάιος 25, 2020
Στοχασμοί

Η «δυσωδία» μιας Αρβύλας

Όλα στο βωμό της σάτιρας

560views

Αχ βρε Αντώνη μου, θα σε μαλώσω! Πάντα βρίσκεις τα καλύτερα αστεία και σε εμάς δεν αφήνεις τίποτα! Μα τι έκανες πάλι βρε Σατανά; Που τον ανακάλυψες πάλι αυτόν; Μα είναι δυνατόν «νταλικέρης» πράμα, να μιλάει σαν τη Μάγια τη μέλισσα; Χαχαχα! Είναι όντως πολύ αστείο σε σημείο γελοιότητας…!

Θα σε μαλώσω όμως και για κάτι άλλο: ΕΠΡΕΠΕ να τον «καυλαντίσεις» (που λέμε κι εμείς οι «νέοι» – ξέρεις εσύ) ακόμα περισσότερο, σε κάθε στιγμή, σε κάθε ευκαιρία που θα μπορούσατε να βρείτε (με την αμέριστη βοήθεια των 3 απρόσωπων σκιών που σε πλαισιώνουν, βεβαίως-βεβαίως), ώστε να φτάσει ο άνθρωπος στο σημείο να μην ξαναβγεί από το σπίτι του ή ακόμα καλύτερα να αυτοκτονήσει η κόρη του από το «μπούλινγκ» που δεχόταν για εκείνον (btw, είχες κάνει και μία εκστρατεία για την καταπολέμησή του κάποτε στο παρελθόν, αν ενθυμούμαι καλώς – μάλλον εσύ το ξέχασες από ότι φαίνεται…).

Ασυναίσθητα (τελείως όμως), κοντοστέκομαι και κάνω μία πολύ γρήγορη αναδρομή στις αναμνήσεις μου και ανακαλώ διάφορες «αθώες αστειάρες» του παρελθόντος! Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Θυμάσαι «φίλε» Κανάκη (και η ομήγυρή σου) το «σκάλωμα» που είχατε φάει με την παρουσιάστρια που είχε (πάλι) κάποιο πρόβλημα στην ομιλία της (και την οποία προέβαλες ξανά και ξανά στη σατιρική εκπομπούλα σου); Την κοπέλα με το «γελοιοδέστατο επώνυμο», που γελούσε όλος ο κόσμος εξαιτίας σας, μήπως εκείνη τη θυμάσαι; Εκείνη ντε που θύμιζε το όνομά της «φαλλό», που το είχε «τραβήξει από τα μαλλιά» το εκ δεξιών κολλητάρι σου (που το δικό του επώνυμο τυγχάνει να θυμίζει χρησιμοποιημένα πανάκια εμμήνου ρύσεως – έτσι φίλε Σερβ(ι)ετά;); Μήπως, τον αθλητικογράφο του ALTER; Όχι; Το ανελέητο πείραγμα σε σημείο εξευτελισμού (υπό τον μανδύα της πλάκας πάντοτε) του παλιού σου φίλου και συνεργάτη, του Δημήτρη του Εικοσιδυό, σου θυμίζει τίποτα; Μπα, ε; Έτσι κι αλλιώς όλα έγιναν για πλάκα όπως άλλωστε προέγραψα! Περασμένα, ξεχασμένα (για εσένα πάντως σίγουρα – για τους άλλους όμως, πίστεψέ με, «ξεχασμένα» δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ)!

Τον Δημήτρη τον Εικοσιδυό, τον θυμάσαι;

Περισσότερη όμως πλάκα να ξέρεις, έχεις εσύ ο ίδιος σαν προσωπικότητα και θα στο αποδείξω, ευθύς αμέσως! Θυμάμαι τότε που μιλούσες με οργή και στενοχώρια στην TV για την υπόθεση «Γιακουμάκη» (εξάλλου αυτό ήταν που σε οδήγησε στο να πρωταγωνιστήσεις και στην εκστρατεία κατά του «μπούλινγκ») απευθυνόμενος σε όλους εμάς τους κοινούς θνητούς (ή την «πλέμπα», αν το θες και διαφορετικά), κουνώντας το δάχτυλο επιδεικτικά (με περισπούδαστο ύφος), για το πόσο άσχημο είναι το εν λόγω φαινόμενο, για το ότι τα άτομα που «οδήγησαν», εμμέσως, στο θάνατο τον Βαγγέλη (και τον κάθε «Βαγγέλη») είναι διαταραγμένες προβληματικές προσωπικότητες, για τη δήθεν «Κρητική λεβεντιά» και μπλα μπλα μπλα. Δηλαδή ένα λογύδριο, γεμάτο από κούφια λόγια με μπόλικη δόση υποκρισίας (ωσάν κροκόδειλος που δακρύζει καθώς κατασπαράζει το θύμα του). Μα δεν καταλαβαίνω πραγματικά, γιατί είχες πρόβλημα με τους συγκεκριμένους θύτες… Ήταν παιδιά, κι ότι έκαναν, το έκαναν ΑΥΣΤΗΡΑ, μέσα στα πλαίσια της ΠΛΑΚΑΣ (ένα επιχείρημα το οποίο έχεις επικαλεστεί κι εσύ ουκ ολίγες φορές). Ασχέτως με το αν θρηνήσαμε μία ανθρώπινη ζωή (έλα μωρέ σιγά τα ωά, «Βαγγέληδες» σε αυτήν την ζωή υπάρχουν πολλοί)…

Εδώ ο «ανθρωπιστής» Αντωνάρας της καρδιάς μας, μιλάει για τον αδικοχαμένο Βαγγέλη…
Εδώ ως πρέσβης κατά του bullying…

Όπως επίσης μη ξεχνάς, πως καθαρά πάλι για ΠΛΑΚΑ, τα άλλα τα «καλόπαιδα» (στη Φολέγανδρο) κυνήγησαν να θανατώσουν την τυφλή γάτα πριν από μέρες… Μα φυσικά, όλα γίνονται για να σκάσει λιγάκι το χειλάκι μας και να ξεφύγουμε (όσο μπορούμε) από την καθημερινή προσωπική μας μιζέρια (αδιαφορώντας ΠΑΝΤΟΤΕ για τις συνέπειες). Σωστά;

Την επόμενη φορά ωστόσο, όταν η Αυτού Εξοχότης σου θα έχει λίγο ελεύθερο χρόνο βέβαια (δηλαδή όταν δε θα σώζεις κατατρεγμένα και πεινασμένα παιδάκια της Μαύρης Ηπείρου, όταν δε θα «ξεπλένεις» χουντολάγνες προσωπικότητες της πάλαι ποτέ trash TV, όταν δε θα προσπαθείς να ξυπνήσεις όλους εμάς, την «ωραία κοιμώμενη μάζα», με τα βίντεο από το Zeitgeist, όταν δε θα κάνεις σταυροφορίες κατά του εκφοβισμού αλλά ούτε κι όταν θα επιδίδεσαι σε άσκοπους πνευματώδεις αστεϊσμούς) έλα από ‘δω να πάμε παρεούλα σε καμιά ογκολογική μονάδα παιδιών να γελάσουμε πραγματικά με τη ψυχή μας! Ξέρεις τι γέλιο πέφτει εκεί; Δε νομίζω να υπάρχει αστειότερο πράγμα από το να ακούς παιδικά κλάματα από τον πόνο, την θλίψη και την απόγνωση! Άσε δε, που θα μαζέψεις και υλικό για την εκπομπή σου (για να γελάτε σα χάνοι εσύ και οι όμοιοι σου) τουλάχιστον για 100 χρόνια! Όμως δε χρειάζεται να αγχώνεσαι! Κανείς δε θα μας παρεξηγήσει! Έτσι κι αλλιώς σάτιρα θα κάνουμε (και η σάτιρα έχει τον αντιρατσισμό, βαθιά ριζωμένο στο DNA της…). Άσε που είσαι και famous κι ότι κι αν κάνεις (ακόμα και τη μεγαλύτερη χυδαιότητα), θα στο συγχωρέσει ο κόσμος αργά ή γρήγορα και θα ξεχαστεί (τουλάχιστον από μία μεγάλη μερίδα)! Αυτό που το πας πάλι…;

Πρόσεχε όμως καλέ μου φίλε Αντώνη, γιατί το χιουμοράκι που έχετε δημιουργήσει εκεί στη μικρή σας «αγέλη», συνεχώς πέφτει επίπεδο, με αποτέλεσμα, ολοένα και περισσότερο, να μοιάζει και να καταντά ίδιο πολλές φορές, με εκείνο του «Δελφιναρίου». Πρόσεχε, γιατί εσείς που έχετε δύναμη, (ελέγχετε συνειδήσεις, κατευθύνετε και διαμορφώνετε την κοινή γνώμη, «ενθρονίζετε» και «εκθρονίζετε» ανθρώπους) και ασκείτε επιρροή (καλώς ή κακώς) κυρίως σε νέους ανθρώπους (που μπορεί να σας έχουν και πρότυπα σε τελική ανάλυση), φέρετε ΤΕΡΑΣΤΙΟ μερίδιο ευθύνης σε αυτήν την κοινωνία και θα πρέπει να είστε προσεκτικοί σε αυτά που λέτε και κάνετε (κατ’ επέκταση)!

Πρόσεχε, διότι οι αρβύλες σου αρχίζουν και ζέχνουν πάρα πολύ άσχημα, τελευταία… Ακούς κι εσύ, Λάκη; Και το δικό σου τσαντίρι (πολλές φορές) αναδίδει μία «υποβόσκουσα» βρόμα στον αέρα… Για αυτό, ΠΡΟΣΟΧΗ!

Leave a Response

Γιώργος Αλέξανδρος Κλίνης
Επικοινωνία: georgiosklinis@demec.gr