Τετάρτη, Οκτώβριος 23, 2019
Στοχασμοί

Γκρέτα σώσε μας δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν

αφού εμείς είμαστε χαμένοι και δεν είμαστε ικανοί να σώσουμε ούτε καν τους ίδιους μας τους εαυτούς

102views

Για το «φαινόμενο» Γκρέτα Τούνμπεργκ που τελευταία κυκλοφορεί και «βρίσκεται εκεί έξω» (όπως θα έλεγε κι ένας παλιός μου φίλος και πράκτορας του FBI) και είναι πολύ της μοδός, φαντάζομαι πως δε χρειάζεται να σας πω πολλά. Για εκείνους που δε γνωρίζουν (για τους 2-3, κυριολεκτικά, δηλαδή), πριν από λίγο καιρό «έσκασε μύτη» στην πιάτσα μία νεαρά, η οποία μιλάει από ‘δω κι από ‘κει, σε διάφορες χώρες, φόρουμ και πολιτικούς αρχηγούς (μέχρι στον Ο.Η.Ε. έφτασε το «τσογλάνι») έχοντας βαλθεί να σώσει τον κόσμο και το περιβάλλον από τους «διαβολικά κακούς ανθρώπους» που έχουν ως σκοπό να το καταστρέψουν. Και θα μου πείτε όλοι εσείς «ε και; που είναι το κακό ή το αξιοπερίεργο;» Είναι κακό δηλαδή ένας άνθρωπος (και πόσω μάλλον μία 16χρονη) να παλεύει υπέρ της προστασίας της φύσης (και γενικότερα αυτά για τα οποία πιστεύει);

Οι κακοί άνθρωποι από τους οποίους προσπαθεί να μας σώσει το κορίτσι μας (για το οποίο γίνεται λόγος)…

Όχι, φυσικά και δεν ΕΙΝΑΙ κακό! Ειδικά όταν η υπεράσπιση των ιδεών γίνεται με θέρμη, πάθος (κι ενίοτε με ζήλο – στα υγιή πλαίσια πάντοτε)! Ίσα-ίσα, το παραπάνω αποτελεί ένα σημαντικό «δείκτη ζωντάνιας»! Φανερώνει πως έχεις κάτι για να παλέψεις, κάτι να πεις, ένα σκοπό ύπαρξης βρε αδερφέ! Κακό δεν είναι να πολεμάς για τα ιδανικά σου (φτάνει να είναι λογικά και σωστά – αν και σχετικό αυτό), για τους ανθρώπους, για τα ζώα, για τη φύση, για την ίδια τη ζωή! Τουναντίον μάλιστα! Είναι από τα πιο ευγενικά, ανιδιοτελή (γκουχου-γκουχου) και όμορφα πράγματα με τα οποία μπορείς να ασχοληθείς στο σύντομο ταξιδάκι σου, σε αυτόν εδώ τον μάταιο κόσμο. Όπως και να το κάνουμε, δίνει ένα νόημα στην άλλοτε άσχημη, άλλοτε άδικη, κι άλλοτε ανιαρή (κατά τα άλλα) ζωή μας.

Το πρόβλημα, ladies and gentlemen, βρίσκεται αλλού! Βρίσκεται στην ψευτιά, στην υποκρισία και στη μ***κία που μας χαρακτηρίζει ως όντα. Βρίσκεται στην Γκρέτα και στην κάθε «Γκρέτα» που προσπαθεί να μας πουλήσει παραμύθια λαγών με πετραχήλια, μέσα σε μία υποτιθέμενη ανιδιοτέλεια λόγω αγάπης και υπερβολικής ενσυναίσθησης προς τη «μητέρα φύση»(εδώ γελάμε). Βρίσκεται στα Μ.Μ.Ε. που δίνουν φωνή και βήμα σε πάσης φύσεως βλακείες (εντέχνως και σκοπίμως) πλέκοντας παράλληλα εγκώμια, στήνοντας ανδριάντες και ειδωλοποιώντας το απόλυτο τίποτα. Περισσότερο όμως, βρίσκεται σε όλους εμάς που «τσιμπάμε» και δίνουμε βάση σε ότι κίβδηλο, «σκουπιδογενές» κι ασήμαντο μπορεί να υποπέσει στην αντίληψή μας (ή μας προσφέρουν τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης – όπως έλεγε και ο Τζιμάκος), επευφημώντας και ζητωκραυγάζοντας μάλιστα, θυμίζοντας τραγελαφικά σκηνικά περασμένων δεκαετιών κι αιώνων, τότε που μπαινοέβγαιναν οι βασιλιάδες στην κατεστραμμένη και ψωροκώσταινα μετεπανασταστική Ελλάδα (ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά) ή τότε που έκαναν την εμφάνισή τους οι λεγόμενοι «μεγάλοι ηγέτες» της μεταπολίτευσης συνοδευόμενοι από οχλαγωγίες, οι οποίες φωνασκούσαν μες στην τρέλα και στην πώρωση «Καραμανλής ή τανκς», «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα», «εδώ και τώρα αλλαγή» κλπ. κι άλλα τέτοια ωραία. Τουλάχιστον ο λαός τότε ήταν πάμφτωχος, εξαθλιωμένος και τελείως αμόρφωτος, αν θέλουμε να κρίνουμε τα πράγματα σωστά και δίκαια και πρέπει ντε και καλά να του δώσουμε κάποιου είδους «άφεσης αμαρτιών». Κάπου έπρεπε να στηρίξει τις ελπίδες του (λέμε τώρα).

«Ψωμί, ελιά και Κώτσο βασιλιά» καημένε ελληνάκο…

Προσωπικά έχω ΣΙΧΑΘΕΙ την κάθε συστημική μαριονέτα, που σε πρώτο βαθμό εμφανίζεται από το πουθενά ως «από μηχανής θεός», σε δεύτερο βαθμό «κτίζεται» μεθοδικά το προφίλ του και υποστηρίζεται από τις Μ.Κ.Ο., ενώ σε τρίτο, σερβίρεται από τα Μέσα σε όλους εμάς τους αδαείς ως «σωτήρας», «επαναστάτης», «θεός» κλπ. κλπ. κλπ. Το γνωρίζω πολύ καλά πως οι άνθρωποι έχουμε έμφυτη την τάση (ή την ανάγκη, αν το θέλετε αλλιώς) να προσπαθούμε να βρίσκουμε πρότυπα (τα χείριστα, τις περισσότερες φορές λόγω έλλειψης μόρφωσης και συνεπώς κριτικής ικανότητας), να δημιουργούμε «είδωλα» ή να πιστεύουμε σε κάποιον λυτρωτή (το σύνδρομο του «μεσσιανισμού» που είχαμε θίξει σε προηγούμενο άρθρο). Τα παραπάνω όμως, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να «ξεπλύνουν» με τίποτα και για κανένα λόγο την «ηθελημένη ανικανότητά» μας στο να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό, το σωστό από το λάθος, το δίκαιο από το άδικο, το φως από το σκοτάδι! Ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι έμφυτο επίσης είναι και το μίσος μας προς την αλήθεια (και περισσότερο σε εκείνους που τη διαλαλούν με στεντόρεια φωνή και δεν «κωλώνουν» να γίνουν «γραφικοί» και «δακτυλοδεικτούμενοι» – εκείνοι κι αν δεινοπαθούν στη ζωή).

Σώστε τα πρόβατα!!!
WWF σώσε μας! Μπεεεεεεε

Εμείς πραγματικά τι κάνουμε για όλα τα παραπάνω; Μα η απάντηση είναι απλή: αντί να στείλουμε στο διάολο τον κάθε «ελπιδέμπορα», απατεώνα, αγύρτη, κομπογιαννίτη και δήθεν σωτήρα ή ηγέτη (όπου θα ήταν μία άκρως φυσιολογική και υγιής αντίδραση), αντ’ αυτού τον «αγκαλιάζουμε» του δίνουμε τα 15 λεπτά δημοσιότητας που του αναλογούν (μακάρι να ήταν μόνο 15), του κάνουμε π*πες και άμα λάχει (εάν μας συμφέρει δηλαδή) σκύβουμε κιόλας να μας … (γκουχου-γκουχου – καταλαβαίνετε που το πάω). Καλά ως εδώ;

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρω πως πραγματικά γελάω με τους ανθρώπους που πιστεύουν στις Μ.Κ.Ο. και σε παρεμφερείς οργανώσεις. Αν δεις το θέμα ήρεμα (χωρίς φόβο και πάθος) θα καταλάβεις πόσο γελοίο είναι στο να πιστεύεις σε μία «δήθεν και τάχα» αλληλεγγύη που μπορεί να προσφέρει μία παγκόσμια οργάνωση που (υποτίθεται) παλεύει για τα δικαιώματα της εκάστοτε «οντότητας» ή ομάδας (είτε είναι για τον άνθρωπο, είτε για τα ζώα, είτε για το περιβάλλον, είτε για το οτιδήποτε). Αλήθεια, πιστεύεις ακόμα σε μία τέτοια οργάνωση που στον ίδιο χρόνο, αρπάζει εκατομμύρια κονδύλια και δωρεές για τη διάσωση π.χ. του σπάνιου «ροζ κοάλα» το οποίο κατοικεί στις τάδε νήσους και κινδυνεύει με εξαφάνιση;

Πιστεύεις ακόμα σε μία οργάνωση που χρηματοδοτείται επισήμως, αλλά κι ανεπισήμως πολλές φορές (off the record, στα μετόπισθεν, στο παρασκήνιο), από τις πολυεθνικές που οι ίδιες πρωτίστως καταστρέφουν αυτό (ή αυτά) για το οποίο μάχεται, προστατεύει και υπερασπίζεται η συγκεκριμένη οργάνωση;

Το «ροζ κοάλα» για το οποίο μάχονται οργανώσεις τύπου WWF και Greenpeace

Θυμίζει λίγο (έως πολύ) το σκηνικό με τους πάμπλουτους, ζάμπλουτους, κατόχους πολυεθνικών εταιρειών και κυρίαρχους (καλώς-κακώς) αυτού εδώ του κόσμου (κι αυτή δυστυχώς είναι η αλήθεια – δεν είναι ούτε παραμυθάκια, ούτε αστικοί μύθοι αλλά ούτε και δήθεν συνωμοσιολογίες – είναι η απλή κοινή λογική και ο συμπαντικός νόμος που θέλει τον «άπληστο κι αχόρταγο δυνατό» να αφανίζει τον «αδύναμο»), οι οποίοι από τη μία δίνουν εκατομμύρια σε φιλανθρωπικές, φιλοζωικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, χύνοντας, ταυτόχρονα, με τους κουβάδες τα «κροκοδείλια δάκρυά» τους (πάντοτε φανερά, στο προσκήνιο και υπό το φως των Μ.Μ.Ε. – γεγονός διόλου τυχαίο), ενώ από την άλλη δε δίστασαν ΠΟΤΕ στο να εκμεταλλευτούν και να καταστρέψουν ανθρώπους, ολόκληρες οικογένειες, να σφάξουν και να αφανίσουν αμέτρητα ζώα, να μολύνουν, να κάψουν και να καταστρέψουν ανυπολόγιστα τη φύση κι όλα αυτά με μοναδικό κίνητρο και κριτήριο το ΚΕΡΔΟΣ και το ΧΡΗΜΑ!

Κατ’ επέκταση, σας προκαλώ όλους ανοικτά: ψάξτε το βιογραφικό οποιασδήποτε, τέτοιου είδους, «μεγάλης» προσωπικότητας και θα δείτε, δίπλα από τις λέξεις «δισεκατομμυριούχος», «βιομήχανος» (κι ένα συρφετό άλλων τέτοιων χαρακτηρισμών και ιδιοτήτων), ΠΑΝΤΟΤΕ γραμμένη τη λέξη «φιλάνθρωπος» Τυχαίο κι αυτό; I don’t think so… Αν δεν είναι αυτό ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, τότε τι είναι;;;

Ο «φιλάνθρωπος» βιομήχανος Αντρίκος Καρνέγκι (ένας εκ των ιδρυτών και θεμελιωτών των Η.Π.Α.). Έγινε «φιλάνθρωπος» αφού πρωτίστως διέταξε τη βίαιη καταστολή της μεγάλης απεργίας των εργατών σε εργοστάσιο χάλυβα από τον ιδιωτικό του στρατό, ο οποίος εκτέλεσε εν ψυχρώ πολλούς απεργούς. Ωραία πράγματα, ε;

Μετά από όλα αυτά, ακόμα πιστεύεις στις Παγκόσμιες Πολυεθνικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις; Mα γίνεται να είσαι τόσο χαζός; Δε γίνεται… Αλλά εδώ θα μου πεις πως υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν τρισχειρότερους απατεώνες (που κάνει μπαμ από χιλιόμετρα το ποιόν τους), οι οποίοι πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες (ο Σώρρας και η Ελλήνων Συνέλευσις σας λέει κάτι);

Αρτεμάρα, σώσε μαςςςςςςςς!!!!!

Καθίστε λίγο κάτω (μείνετε και όρθιοι αν γουστάρετε – frankly, I don’t give a damn) και σκεφτείτε. Αλλά ένα τεράστιο μερίδιο ευθύνης φέρουν τα Μ.Μ.Ε. που θεοποιούν, δίνουν χώρο και σπαταλούν χρόνο για να αναδείξουν τον/την κάθε wannabe ήρωα/ηρωίδα, την κάθε Barbie (ή Ken) και γενικώς το κάθε τυχάρπαστο «τίποτα», που για κάποιο λόγο θα πρέπει να μάθουμε το όνομά του, να τον/την ενθρονίσουμε πιο ψηλά από όλους ως βασιλιά/βασίλισσα κι έπειτα να λατρέψουμε μετά μανίας (μέχρι να γίνει κάτι να βαρεθούμε ή να ξενερώσουμε με την πάρτη του, να τον εκθρονίσουμε, να τον πετάξουμε πιο χαμηλά από όλους και να τον κάνουμε τροφή στα αγριόσκυλα). Είμαστε κι εμείς πολύ υποκριτές, μην ανησυχείτε, το γνωρίζω ήδη πολύ καλά!

Δυστυχώς τα κατασκευάσματα-υποχείρια τύπου «Γκρέτα Τούνμπεργκ» (που κατασκευάζονται με παμπόνηρο και προμελετημένο τρόπο από την Ελίτ του χρήματος, τις εταιρείες και τις διάφορες δήθεν αθώες ομαδούλες, μέχρι να εξυπηρετηθούν οι σκοποί της «κοινωνικοπολιτικής κρεατομηχανής», η οποία θα τη φάει, θα τη χωνέψει κι έπειτα θα αφοδεύσει) το μόνο που πετυχαίνουν σε τελική ανάλυση είναι να αμαυρώνουν, να μειώνουν και να ευτελίζουν τα πραγματικά κινήματα, οργανώσεις, αγνούς ανθρώπους (ναι υπάρχουν ακόμα τέτοιοι, αν σας κάνει εντύπωση) που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην πραγματική προσφορά (χωρίς κρυφές ατζέντες και πολιτικές σκοπιμότητες), και που πραγματικά πιστεύουν στις αξίες της αλληλεγγύης, του εθελοντισμού και της βοήθειας στον κάθε ένα (ή στο κάθε τι) που το χρειάζεται!

Εδώ η Γκρέτα σε απεργία πείνας (φήμες λένε ότι έτρωγε στα κρυφά, «χοτ-ντογκ», «μαλλί της γριάς» και ζελεδάκια «Haribo»)

Θυμάμαι πριν από κάποια χρόνια, πάλι από το πουθενά (για άλλη μια φορά) είχε φυτρώσει ένας τέτοιος «μαϊντανός», τοπικής παραγωγής (ναι εδώ στην Ελλάδα). Μία νεαρά (περίπου στην ίδια ηλικία με τη δεσποινίδα Τούνμπεργκ) είχε αποκτήσει κάποια δημοσιότητα λόγω του ότι είχε υπάρξει μέλος των καταλήψεων εκείνης της εποχής κι αμέσως (guess what) τα Μέσα της εποχής έτρεξαν να τη «θεοποιήσουν», με διθυραμβικές συνεντεύξεις και να την παρομοιάσουν μάλιστα, ακόμα και με τη Camila Vallejo (γελοιοδέστατα πράγματα). Θεέ, γιατί τόση υπερβολή για το τίποτα; Φαντάζομαι πως χιλιάδες παιδιά θα είχαν πάρει μέρος στις καταλήψεις της περιόδου! Ε και; So what; Εμείς αμέσως να προσκυνήσουμε «κενά κάλπικα είδωλα»… Παρακάτω ένα απόσπασμα από μία εκπομπή της τελεβιζιόν στην οποία είχε κάνει την εμφάνισή του ο … «θηλυκός Guevara»… Θαυμάστε και φάτε επανάσταση:

Τα κλισέ «έχουμε χούντα» δίνουν και παίρνουν! Τελικά η «ανακάλυψη του τροχού» ακόμα και στον 21ο αιώνα είναι μεγάλο πράγμα! Αφού βρε Ιωάννα μου δε μας μίλησες και για την «περιστροφή της γης» ή το ότι τα πουλιά μπορούν να κελαηδούν (κι άλλα τέτοια αυτονόητα σε σημείο υπερ-κλισέ), πάλι καλά! Έπρεπε να το κάνεις, να σε προσκυνήσουμε ακόμα περισσότερο! Ενός λεπτού σιγή για το ανθρώπινο είδος μας, (αλλά και για να φάμε το σανό μας, ησύχως)…

Αλλά τι γράφω τόση ώρα! Γιατί να ταξιδέψουμε τόσο μακριά στο παρελθόν; Σάμπως δεν μπορούμε να βρούμε σημερινά κι ολόφρεσκα (κυριολεκτικά) παραδείγματα; Για θυμηθείτε, σας παρακαλώ πάρα πολύ (αν έχετε την ευγενή καλοσύνη, βεβαίως-βεβαίως) τι συνέβη πριν από μερικές μέρες με τη δήθεν επιστήμονα και συνεργάτη της NASA, Ελένη Αντωνιάδου. Βούιξε ο τόπος! Ρεζιλεύτηκε στα πέρατα της γης, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ! Μερικά χρόνια πριν μας είχε συστηθεί ως πανεπιστήμονας με «βαριές κι ασήκωτες περγαμηνές» (υποτίθεται) στο βιογραφικό της σε … μεσημεριάτικες εκπομπές και τρελαθήκαμε με το «τέρας μορφώσεως» που είχαμε απέναντί μας (άσε δε που θεωρήσαμε και τους εαυτούς μας «λίγους» μπροστά σε αυτό το «τέρας της διανόησης»). Κι εμείς για άλλη μια φορά σαν «χάπατα», καταπιήκαμε αμάσητα κι ευκολοχώνευτα (κι αναπαρηγάγαμε με τη σειρά μας) την κάθε βλακεία που είδαμε στην TV. Αλλά τι υποκριτές που είμαστε κι εμείς…

Nasa anyone? – Ελένη πάμε στα αστέρια, πάμε σε άλλους γαλαξίες…

Βέβαια, αν θέλω να είμαι δίκαιος (αφού πρώτα κατακεραύνωσα τη μικρή μας Captain Planet σε όλο το κείμενο – λες να είμαι κι εγώ κανένας υποκριτής;), κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω και κάποια άλλα πραγματάκια.

Το είδωλο της Greta – ο μυώδης πρασινοβαψομαλλιάς (που είναι σαν να το έσκασε από 70s-80s glam punk μπάντα) Captain Planet

Στον αντίποδα όλου αυτού εδώ του θέματος έχουμε κι εκείνους (πάντοτε θα υπάρχουν) οι οποίοι κάνουν (κλασικά) επίθεση «κατά πρόσωπο» (το λεγόμενο «ad hominem»). Δηλαδή εν ολίγοις, αντί να επιχειρηματολογήσουν και να τα βάλουν με αυτό που πραγματικά πρεσβεύει το φαινόμενο ή είδος «Γκρέτα» (π.χ. με τις ιδέες της και τον τρόπο δράσης της), εκείνοι επιδίδονται σε τόνους οχετού, ύβρεως, κατάρας και λάσπης. Βγάζουν χολή με πάθος, συχνά χλευάζοντας τον τρόπο που μιλάει, τις φράσεις του προσώπου της (που συνοδεύουν το πολύ «κακό θέατρο» το οποίο σερβίρει), χαρακτηρίζοντάς την συχνά ως «αυτιστική» (όντως η κοπέλα πάσχει από σύνδρομο Asperger και ίσως είναι αυτός ο λόγος για τις «περίεργες» γκριμάτσες και τον επιτηδευμένο τρόπο που ομιλεί – για αυτό και κάποιοι θα έπρεπε να είναι παραπάνω προσεκτικοί κι ευαίσθητοι).

Και μιλάμε για τρελό μίσος στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κι όχι για το απλό και συνηθισμένο φθόνο τον οποίο μπορεί να προκαλέσει άθελά του ο οιοσδήποτε θελήσει να κάνει κάτι «μεγάλο», δυνατό και συχνά επαναστατικό. Έτσι κι αλλιώς, όλοι γνωρίζουμε από την ιστορία (ή από την καθημερινότητα) ότι τον επαναστάτη δεν τον συμπάθησε ποτέ και κανένας. Προς Θεού, δεν χαρακτηρίζω για κανένα λόγο τη μικρή μας ακτιβίστρια wannabe ως «επαναστάτρια»! Βρίσκεται πολύ μακριά από αυτόν τον χαρακτηρισμό, ιδιαίτερα όταν υποκριτικά σε προμοτάρουν, σε προωθούν ή συμφωνούν μαζί σου, το ίδιο το σύστημα και τα «πλοκάμια» του (Μ.Κ.Ο και πολυεθνικές – δηλαδή όλοι εκείνοι οι οργανισμοί ή «οντότητες» που καταστρέφουν μονίμως, καθημερινώς και αδιαλείπτως τον πλανήτη – μην τα ξαναγράφουμε)!

Στην παραπάνω «συμμορία ψηφιακού λιντσαρίσματος», υπάρχουν κι εκείνοι (όπως πάντα βέβαια) οι οποίοι την κατηγορούν ότι υποκινείται από τους εβραίους, τους Μασόνους, τον Γιωργάκη (τον Σόρος), τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, τα Νεφελίμ, τους ερπετοειδείς εξωγήινους κλπ. Τα πολύ πολύ πολύ τετριμμένα, εικονογραφημένα και χιλιοφορεμένα, σα να λέμε! Εντάξει, δε νομίζω να χρειάζεται να ασχοληθούμε για άλλη μια φορά με γελωτοποιούς! Το έχουμε κάνει ήδη στο παρελθόν, πολλάκις. Ολόκληρα κείμενα έχω αφιερώσει στο συγκεκριμένο θίασο και δε σκοπεύω να το επιχειρήσω για άλλη μια φορά.

Run Homer, run!!!

Πάντως κατά τη διάρκεια συγγραφής αυτού εδώ του κειμένου, αναρωτιόμουν, «δεν υπάρχει ρε γαμώτο κάποιος να προστατεύσει αυτά τα παιδιά»; Δεν υπάρχει κάποιος άνθρωπος από το κοντινό περιβάλλον, κάποιος γονιός, κηδεμόνας, συγγενής ή φίλος που θα μπορούσε να προστατέψει τη Γκρέτα, την Ιωάννα (και την κάθε Ιωάννα) από την ανωριμότητα (που είναι λογικό να υπάρχει μπόλικη στην εφηβεία); Γονείς δεν υπάρχουν; Μήπως πετάνε χαρταετό; Ή μήπως ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν; Μήπως είναι εκείνοι τελικά, που ουσιαστικά τρέφουν και συντηρούν όλο αυτό, κατευθύνοντας επίτηδες τα «καμάρια» τους σε αυτόν τον δρόμο; Μήπως απολαμβάνουν εξίσου (ή ακόμη περισσότερο) τα προσωρινά φώτα που έχουν πέσει επάνω στα «βλαστάρια» τους και καμαρώνουν, βλέποντας εγωιστικά και υπεροπτικά τους ίδιους τους εαυτούς μέσα από εκείνα; Μήπως;

Οι γονείς έχουν γράψει ένα σημείωμα στο πίσω μέρος της φωτογραφίας: 19-03-15
Αχ, το «βλαστάρι» μου, πόσο υπερήφανους μας έκανε για άλλη μια φορά!!! Σήμερα, απόφοιτος της ανωτάτης πανεπιστημιακής σχολής «πεομαλακτικών και παπαρολογικών σπουδών Αιγαίου», αύριο μεγάλη επιστήμων με διδακτορικό και ειδίκευση στην «πεομάλαξη νεαρών ημιόνων», μεθαύριο πολιτικός με το τάδε κόμμα, μετά πρωθυπουργός της Ελλάδος και τέλος (εννοείται) πρόεδρος των επιτρόπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής! Φτου σου, κοπελάρα μου. Εύγε!!!

Πάντως για να προλάβω τους φίλους μου τους «καλοθελητές», αν κάποιος θεωρεί ότι κι εγώ, ο ίδιος ο γράφων δηλαδή (αυτών εδώ των λιγοστών αράδων) ανήκω στην προαναφερθείσα κατηγορία των ανεγκέφαλων ανθρωποφάγων που ηδονίζονται με τα «κυνήγια μαγισσών», τότε μάλλον δεν κατάλαβε τίποτα από αυτό εδώ το κείμενο! Θα ήταν καλύτερα να σπαταλούσε το χρόνο του παίζοντας… μπάλα (ή οτιδήποτε… άλλο θα τον ευχαριστούσε)! Θα ήταν σίγουρα πιο ωφέλιμο για εκείνον, αν και ο κίνδυνος «τύφλωσης» παραμονεύει και δεν έχει και πολλά περιθώρια ακόμα…

That’s all folks

Bonus:

Εγώ (trollface) μαζί με τον παλιό μου φίλο και πράκτορα του F.B.I. Ανάμεσά μας, βρίσκεται κάποια άλλη πράκτορας της συγκεκριμένης υπηρεσίας (μάλλον), της οποίας όμως, δυστυχώς και μετά λύπης μου, δε θυμάμαι το όνομα (καλό γκομενάκι πάντως στα 90s, αν ενθυμούμαι καλώς)

Leave a Response

Γιώργος Αλέξανδρος Κλίνης
Επικοινωνία: georgiosklinis@demec.gr